Zupa pieczarkowa z makaronem – przepis na sycące danie

Zupa pieczarkowa z makaronem – przepis na sycące danie

Na chłodny dzień, po pracy albo jako konkretny obiad bez dokładania drugiego dania, zupa pieczarkowa z makaronem sprawdza się wyjątkowo dobrze. Jest kremowa, aromatyczna i sycąca, ale nadal dość prosta do zrobienia z produktów dostępnych przez cały rok. Dobrze wychodzi zarówno na bulionie drobiowym, jak i warzywnym, więc łatwo dopasować ją do domowych zapasów. W tej wersji pieczarki są najpierw porządnie podsmażane, dzięki czemu zupa nabiera głębszego smaku i nie wychodzi wodnista.

Składniki na zupę pieczarkową z makaronem

Podane proporcje wystarczają na około 4-6 porcji. Jeśli zupa ma być jedynym daniem obiadowym, warto trzymać się pełnej ilości makaronu i ziemniaków.

  • 500 g pieczarek
  • 1,5 l bulionu drobiowego lub warzywnego
  • 150 g drobnego makaronu, np. świderki mini, kolanka lub krajanka
  • 3 średnie ziemniaki
  • 1 cebula
  • 1 mała marchewka
  • 1 mały kawałek selera korzeniowego (około 80 g)
  • 2 ząbki czosnku
  • 2 łyżki masła
  • 1 łyżka oleju
  • 150 ml śmietanki 30% lub 18% do zup
  • 2 liście laurowe
  • 3 ziarna ziela angielskiego
  • 1 łyżeczka suszonego majeranku
  • 1/2 łyżeczki tymianku
  • 1 łyżka sosu sojowego jasnego
  • 1 łyżeczka soku z cytryny
  • sól i świeżo mielony czarny pieprz do smaku
  • 2 łyżki posiekanej natki pietruszki

Przygotowanie zupy pieczarkowej z makaronem krok po kroku

  1. Pieczarki oczyścić papierowym ręcznikiem lub szybko opłukać i dokładnie osuszyć. Odciąć końcówki trzonków, a następnie pokroić grzyby w plasterki lub półplasterki. Cebulę drobno posiekać, marchewkę i seler zetrzeć na tarce o grubych oczkach, ziemniaki obrać i pokroić w małą kostkę. Czosnek posiekać drobno.
  2. W większym garnku rozgrzać masło z olejem. Dodać cebulę i smażyć na średnim ogniu przez 3-4 minuty, aż zmięknie i lekko się zeszkli. Dorzucić marchewkę, seler i czosnek, smażyć jeszcze chwilę, tylko do uwolnienia aromatu.
  3. Dodać pieczarki i zwiększyć ogień. Smażyć je bez przykrycia przez 8-10 minut, mieszając co jakiś czas. Na początku puszczą sporo wody, dlatego nie warto ich od razu solić. Chodzi o to, żeby płyn odparował, a część pieczarek lekko się przyrumieniła. To właśnie na tym etapie buduje się smak całej zupy.
  4. Jeśli pieczarki wrzucone są na zbyt mały garnek albo zbyt słabo rozgrzany tłuszcz, zaczną się dusić zamiast smażyć. Lepiej smażyć je chwilę dłużej i pozwolić im złapać kolor.

  5. Kiedy pieczarki będą wyraźnie podsmażone, dodać ziemniaki, liście laurowe, ziele angielskie, majeranek i tymianek. Wlać gorący bulion, doprowadzić do wrzenia, zmniejszyć ogień i gotować pod przykryciem przez około 12-15 minut, aż ziemniaki zmiękną.
  6. W osobnym garnku ugotować makaron al dente według czasu podanego na opakowaniu, zwykle o 1 minutę krócej niż zaleca producent. Odcedzić. Taki sposób daje większą kontrolę nad konsystencją zupy i zapobiega nadmiernemu rozmiękaniu makaronu podczas przechowywania.
  7. Do gotującej się zupy wlać śmietankę, dodać sos sojowy i delikatnie wymieszać. Gotować jeszcze 2-3 minuty na małym ogniu, bez gwałtownego wrzenia. Doprawić solą, pieprzem i sokiem z cytryny. Cytryny nie powinno być dużo — ma tylko podbić smak pieczarek i śmietanki, a nie dawać kwaśny efekt.
  8. Na koniec wsypać ugotowany makaron oraz natkę pietruszki. Po wymieszaniu odstawić zupę na 5 minut. W tym czasie smaki się wyrównają, a makaron przejdzie aromatem wywaru. Przed podaniem wyjąć liście laurowe i ziele angielskie.

Jeśli zupa ma być bardziej gęsta, część ziemniaków można lekko rozgnieść łyżką o brzeg garnka. Nie trzeba miksować całości — pieczarkowa najlepiej wypada wtedy, gdy w łyżce czuć kawałki warzyw, grzybów i makaronu.

Jak zrobić naprawdę aromatyczną zupę pieczarkową

Podsmażenie pieczarek ma znaczenie

Najczęstszy problem przy pieczarkowej to płaski, mało wyrazisty smak. Dzieje się tak zwykle wtedy, gdy pieczarki trafiają od razu do bulionu albo są duszone pod przykryciem. Warto dać im kilka minut na odparowanie i lekkie zrumienienie. Dzięki temu pojawia się bardziej orzechowa, głębsza nuta, która dobrze łączy się ze śmietanką.

Dobrze działa też połączenie masła i odrobiny oleju. Samo masło daje świetny aromat, ale łatwo się przypala. Dodatek oleju podnosi temperaturę dymienia i pozwala spokojnie podsmażyć warzywa oraz grzyby bez gorzkiego posmaku.

Jasny sos sojowy może wydawać się nietypowy, ale w małej ilości świetnie wzmacnia smak pieczarek. Nie robi zupy “azjatyckiej”, tylko dodaje jej pełniejszego charakteru. Podobnie działa szczypta tymianku, który dobrze współgra z grzybami.

Jeśli bulion jest mało intensywny, warto odlać pół szklanki zupy, rozmieszać w niej łyżeczkę mąki i z powrotem wlać do garnka tylko wtedy, gdy potrzebna jest odrobina większej treściwości. Przy dobrze podsmażonych pieczarkach zwykle nie ma takiej potrzeby.

Makaron w zupie pieczarkowej — jak uniknąć rozgotowania

Makaron ugotowany bezpośrednio w zupie oddaje skrobię i lekko ją zagęszcza, ale ma też wadę: szybko mięknie i po kilku godzinach potrafi wchłonąć sporo płynu. Dlatego przy pieczarkowej lepiej gotować go osobno, szczególnie gdy część zupy ma zostać na następny dzień.

Najwygodniejsze są drobne kształty, które łatwo nabierają się na łyżkę i nie dominują nad pieczarkami. Krajanka, drobne kolanka, gwiazdki albo małe świderki sprawdzają się najlepiej. Długie nitki czy łazanki są mniej praktyczne i potrafią “rozbić” delikatną strukturę zupy.

Jeśli zupa ma być podawana od razu, makaron można wmieszać do całego garnka. Gdy planowane jest przechowywanie, lepiej trzymać go osobno i dodawać dopiero do misek. Dzięki temu następnego dnia zupa nadal będzie miała dobrą konsystencję.

Wartości odżywcze zupy pieczarkowej z makaronem

Jedna porcja, przy podziale na 5 części, dostarcza orientacyjnie około 320-400 kcal, w zależności od użytej śmietanki i rodzaju makaronu. W zupie znajduje się umiarkowana ilość białka, sporo węglowodanów z ziemniaków i makaronu oraz tłuszcz pochodzący głównie z masła i śmietanki.

Pieczarki dostarczają witamin z grupy B, potasu i niewielkiej ilości błonnika. Marchewka i natka podnoszą zawartość karotenoidów oraz składników mineralnych. Gdy potrzebna jest lżejsza wersja, śmietankę 30% można zamienić na 18% albo 12%, choć zupa będzie wtedy nieco mniej aksamitna.

Wersja na bulionie warzywnym i z mniejszą ilością śmietanki będzie delikatniejsza oraz nieco mniej kaloryczna. Nadal pozostanie sycąca, bo pieczarki, ziemniaki i makaron dają porządne, codzienne danie bez przesadnej ciężkości.

Podawanie i dodatki do zupy pieczarkowej z makaronem

Najlepiej podawać ją gorącą, od razu po krótkim odstaniu. Na wierzch warto dodać odrobinę świeżo mielonego pieprzu i trochę natki pietruszki. Taki prosty finisz naprawdę robi różnicę, bo podkreśla świeżość i przełamuje kremowy charakter zupy.

Do tej pieczarkowej dobrze pasuje kromka żytniego chleba na zakwasie, grzanka z masłem czosnkowym albo zwykła bagietka. Nie ma potrzeby dokładania ciężkich dodatków — sama zupa jest wystarczająco treściwa. Jeśli jednak obiad ma być bardziej konkretny, obok można podać mały tost z serem lub jajko ugotowane na twardo pokrojone w ćwiartki.

W bardziej wyrazistej wersji na talerz można dodać odrobinę podsmażonych pieczarek odłożonych wcześniej z patelni. Taki prosty zabieg poprawia wygląd i wzmacnia smak bez dodatkowej pracy przy całym garnku.

Przechowywanie i odgrzewanie

Zupa pieczarkowa dobrze znosi przechowywanie przez 2 dni w lodówce, pod warunkiem że została szybko schłodzona i trzymana w szczelnym pojemniku. Jeśli makaron znajduje się już w środku, następnego dnia zupa będzie gęstsza, bo wchłonie część płynu. W takiej sytuacji wystarczy dolać trochę bulionu albo gorącej wody podczas podgrzewania.

Najlepiej odgrzewać ją powoli, na małym ogniu, bez mocnego gotowania. Śmietankowe zupy nie lubią gwałtownego wrzenia — mogą stracić gładkość, a aromat pieczarek staje się wtedy mniej przyjemny. Po podgrzaniu warto jeszcze raz sprawdzić sól, pieprz i ewentualnie dodać odrobinę natki.

Do mrożenia lepiej odkładać samą zupę bez makaronu i bez śmietanki albo z minimalną jej ilością. Po rozmrożeniu można dodać świeżo ugotowany makaron oraz zabielić całość na nowo, dzięki czemu konsystencja będzie znacznie lepsza.